Hapkido is een Koreaanse zelfverdedigingskunst, ontstaan in de jaren 50 van de vorige eeuw uit een aantal verschillende stijlen. Het was Choi Yong Sul die begon met het onderwijzen van Japanse stijlen in Korea, zijn leerlingen voegden er later  Koreaanse elementen aan toe. Hierdoor ontstond een nieuwe vechtkunst.

Hapkido kent een breed arsenaal aan technieken en wordt dan ook wel een complete vechtkunst genoemd. De technieken die de hapkido beoefenaar leert zijn onder te verdelen in de volgende categorieën.

• Valbreken (nakbub)
• Trap- en stoottechnieken
• Gewrichtsklemmen
• Drukpunten
• Wapens

Hapkido-technieken kenmerken zich door hun vaak cirkelvormige bewegingen. De aanval wordt niet linear tegengehouden, maar afgeleid naar een punt waar de aanval geen schade meer kan veroorzaken. Op dat punt controleert de hapkido-beoefenaar de tegenstander en kan een tegenaanval inzetten. Zo’n tegenaanval bestaat vaak uit een verdraaiing van één van de gewrichten, een worp, een slagtechniek, een traptechniek of een combinatie van voorgenoemde technieken. Ook kunnen drukpunten worden gebruikt om de tegenstander uit te schakelen of zijn bewegingen te controleren.